الان که دارم این پست رو اصلاح می کنم تنها دلیلش خبر بدیه که متاسفانه امروز شنیدم.آدم ساده عزیزم و چیستای مهربان امروز پدربزرگشون رو از دست دادند. خوش به حال ایشون که تو همچین شب عزیزی فوت کردند. به هر حال امیدوارم این خانواده مارو در غم بزرگشون شریک بدونند.
*******
راستی آیا
کودکان کربلا
تکلیفشان تنها
دائماً تکرار مشق ِ آب ! آب !
مشق ِ بابا آب بود ؟
قیصر امین پور
با اشک هاش دفتر خود را نمور کرد
در خود تمام مرثیه ها را مرور کرد
ذهنش ز روضه ها ی مجسم عبور کرد
شاعر بساط سینه زدن را که جور کرد
احساس کرد از همه عالم جدا شده است
در بیت هاش مجلس ماتم به پا شده است
در اوج روضه خوب دلش را که غم گرفت
وقتی که میز و دفتر و خودکار دم گرفت
وقتش رسیده بود به دستش قلم گرفت
مثل همیشه رخصتی از محتشم گرفت
باز این چه شورش است که در جان واژه ها ست
شاعر شکست خورده طوفان واژه هاست
بی اختیار شد قلمش را رها گذاشت
دستی زغیب قافیه را کربلا گذاشت
یک بیت بعد ، واژه ی لب تشنه را گذاشت
تن را جدا گذاشت و سر را جدا گذاشت
حس کرد پا به پاش جهان گریه می کند
دارد غروب فرشچیان گریه می کند
با این زبان چگونه بگویم چه ها کشید
بر روی خاک و خون بدنی را رها کشید
او را چنان فنای خدا بی ریا کشید
حتی براش جای کفن بوریا کشید
در خون کشید قافیه ها را ، حروف را
از بس که گریه کرد تمام لهوف را
اما در اوج روضه کم آورد و رنگ باخت
بالا گرفت کار و سپس آسمان گداخت
این بند را جدای همه روی نیزه ساخت
"خورشید سر بریده غروبی نمی شناخت
بر اوج نیزه گرم طلوعی دوباره بود"
اوکهکشان روشن هفده ستاره بود
خون جای واژه بر لبش آورد و بعد از آن ...
پیشانی اش پر از عرق سرد و بعد از آن ...
خود را میان معرکه حس کرد و بعد از آن ...
شاعر برید و تاب نیاورد و بعد از آن ...
در خلسه ای عمیق خودش بود و هیچکس
شاعر کنار دفترش افتاد از نفس...
سیدحمیدرضا برقعی
سریع میرم سر اصل مطلب دایی باران به خاطر داشتن تومور مغزی حالش وخیم شده و دکترا جوابش کردن دیگه از دستشون کاری بر نمیاد فرستادنش خونه دیگه دارو هم براش تجویز نکردن.این خراب شده هم بالاخره باید به یه دردی بخوری.
نذر یه ختم قرآن کردیم بچه هایی که میخوان تو این کار شرکت کنن تو قسمت کامنتا بگن کدوم جز میخونن.هر کس اعلام کرد.هر وقت نذرش ادا کرد تو قسمت کامنت خصوصی ها اعلام کنه
یا حسین
آدم ساده
دیدم روز اول محرم خورده به ما گفتیم زوده محرمی بنویسیم البته ما که هیچوقت مناسبتی کار نمیکنیم همیشه ساز خودمون رو میزنیم.به هر حال امیدوارم خوشتون بیاد.دوستان مسلمون توی این روزا دعا یادشون نره دست همه درد نکنه
آدم ساده
آرام در گوشهاي نشستهام
كار از چسب و باند و پانسمان گذشته
زخم به روحم رسيده ساره دستاران
غربت بعد از تو را با آسمان سر می کنم
چشمهایم را به دنبالت کبوتر می کنم
باز طوفانی است حال و روز دریای دلت
بیقرار رفتنی ای یار! باور می کنم
تازه می فهمم که عشقت را دل من کوچک است
حجم قلبم را که با عشقت برابر می کنم
غرق در شور سرودن می شود احساس من !
مثنوی های نگاهت را که از بر می کنم
نیستی تا با حضورت لحظه ها آبی شود
وقتی از باران غربت، گونه را تر می کنم
محبوبه بزم آرا
پ.ن:هیچ اتفاقی نیفتاده ها کسی فکر اشتباه نکنه به خدا این یه شعر قشنگ بود که ازش خوشم اومد
به والیوم هم خیلی بی محبت شدین مرسی
قرار نبود
در لحظه هایم تکرار شوی
حافظه پیر مرا
خسته از دیروز کنی ...
سیمین
********
شنبه رو خیلی دوست دارم ، چون تو به من امید میدی
نوشته هامو می گیری ، جاش کاغذ سفید میدی
شعرامو از بر می خونی برای هر کی عاشقه
شروع یک قصیده رو به قلب من نوید میدی
من عاشق یکشنبه هام ، چون با تو تنها می مونم
ترانه های خوبمو تو خلوت تو می خونم
بهت می گم که قلب من فقط واسه تو میزنه
یک کمی اغراق می کنم ، اینو خودم خوب می دونم
دوشنبه ها رو دوست دارم ، چون روز دیوونگیه
عقلو با دست پس می زنم ، اینم یه جور زندگیه
عاشق اون می شم که خوب دیوونه بازی بلده
بردنو هیچ دوست نداره ، عاشق بازندگیه
سه شنبه ها رو دوست دارم ، چون عشقمو پس نمیدی
اون قلب پر محبتو دیگه به هیچ کس نمیدی
دستمو تو دست می گیری ، برام لالایی می خونی
غصه هاتو به حس من تا جایی که هست نمیدی
چهارشنبه ها رو دوست دارم ، چون تو به من زنگ میزنی
به تیرگیهای دلم آبی کمرنگ می زنی
با اون صدای مهربون اول بهم سلام میدی
به شیشه های فاصله یکی یکی سنگ میزنی
پنج شنبه ها رو دوست دارم ، چون دیگه غمگین نمیشی
دلواپس رهایی از حرفهای سنگین نمیشی
یک شاخه گل برات بسه تا بدونی دوست دارم
در به در و خراب اون گلهای رنگین نمیشی
جمعه دیگه نهایته ، باید که عشقو بردارم
بعد یه هفته عاشقی ، عشقو تو دستش بذارم
بهش بگم اون روزها رو ، با این یکی جمع بکنه
اونوقت خودش می فهمه که ، هفت روزه که دوستش دارم
افشین میر معزی
پ.ن: " واليوم هاي نشُسته " به روز شد.
به معنای نامش فکر می کند
گل آفتابگردان! گروس عبدالملکیان
این پیرهن؛ چقدر.. .چقدر آرزو کند
تا مشتری بیاید و لطفی به او کند
تا کی بناست هرکسی از راه می رسد
خود را به زور در بغل من فرو کند
هرکس که میل داشت همآغوش من شود
هرکس...برای قیمت من گفتگو کند
دست مرا بگیرد و در یک اتاق تنگ
با چشم هیز آینه ها روبرو کند
در عطر های مختلفی غوطه می خورم
اما کجاست آنکه مرا بی تو، بو کند
یک عمر در طریقت ما طول می کشد
تا اینکه پیرهن به تنی تازه خو کند
دستی نخواست حکمت خیاط پیر را
در جیب های خالی من جستجو کند
من سالهاست خط غرورم شکسته است
ای کاش یک نفر مرا هم اتو کند. . . ! سعیدحیدری
پ.ن:والیوم های نشسته به روز شد
... خوب است
مثل همین باران بیسوال
که هی میبارد ....
که هی اتفاقا آرام و
شمرده
شمرده
میبارد....
سید علی صالحی
*******
بگذار زمان روی زمین بند نباشد
حافظ پی اعطای سمرقند نباشد
بگذارکه ابلیس دراین معرکه یک بار
مطرود ز درگاه خداوند نباشد
مجنون به بیابان زد و لیلا... ولی ای کاش
این قصه همان قصه که گفتند نباشد
ای کاش عذاب نرسیدن به نگاهت
آن وعده ی نادیده که دادند نباشد
یک بارتو درقصه ی پرپیچ و خم ما
آن کس که مسافر شد و دل کند نباشد
آشوب،همان حس غریبی ست که دارم
وقتی که به لب های تو لبخند نباشد
درتک تک رگهای تنم عشق تو جاریست
در تک تک رگهای تو هرچند نباشد
من می روم و هیچ مهم نیست که یک عمر...
زنجیر نگاه تو که پابند نباشد
...
وقتی که قرار است کنار تو نباشم
بگذار زمان روی زمین بند نباشد ...
رویا باقری
خوش باشید آدم ساده
ما را به بهشت راه نمی دهند.
به جهنم!
تا ابلیس نگاه تو هست من آدم نمی شوم!!!
جایش چقدر خالی است در شعر عاشقانه
یک اسم چار حرفی ، ساده کمی زنانه
یک اسم چون پرستو الهام بخش پرواز
بالاتر از ثریا تا سقف آسمان ِ –
- هفتم که نه ، چهارم ؛ مثل غرور لیلا
مثل نگاه شبنم در متن یک ترانه
مثل خودم که پر زد با باد تا افق ها
مثل قلم : « مولف مرده در این زمانه »
در باد غلت خوردن مثل گلوله ای گرم
در باد رقص کردن چون زلف تازیانه
در باد شعر گفتن [این بیت دست من نیست]
خودکار بیک آبی یک شعر عاشقانه
من مستِ مست بودن دیوانه باش هم تو
رو سر بنه به بالین خود می روم به خانه
این بیت اسم تو داشت/آتش به جانم انداخت
سا... سوخت زیر دستم آتش ، قلم ، زبانه
آتش گرفت سارا ...را... سا ... نمی نوشتم
باور کنید مردم بی عذر و بی بهانه
می ترسم از لبت سا... آتش زند لبم ...را
می ترسم از لبی که می کاودم شبانه
سارا ... ( سه نقطه ) سارا . سارا ... ( سه نقطه ) سارا
این بیت دست من نیست ، می ریزد از دهان ِ ...
محمد ارثی زاد
پای من
پینه جاده
چشم تو
چشم انداز باران ...
حال تو بگو
کدامیک تشنه تریم ... !
سیمین
*******
چه نا اميد و خسته ام از اين فضاي لعنتي
كسي نفس نمي كشد در اين هواي لعنتي
نشسته اند در كمين ، گلوي اعتراض را
تفنگ هاي آهني فشنگ هاي لعنتي
همیشه موقع غروب دلم چه تنگ می شود
براي جرعه اي شراب و يك صفاي لعنتي
فكوس كرده اي مرا درون لنز بي كسي
بگير عكس تازه اي از اين نماي لعنتي
نشسته ام درون خود درون غربتي غريب
چرا رها نمي شوم از اين كُماي لعنتي
دوباره كوچه پُر شد از صداي عاشقانه اي
چه داغ ها كه تازه شد از اين صداي لعنتي
چرا سياه مي شود تمام لحظه هاي من
نمي رود ز خانه ام غم و عزاي لعنتي
در اين سراب گم شدم ، به خانه ات ببر مرا
كه وا نمي كند كسي دري براي لعنتي
جواب اين سوال ها گمان كنم به دست توست
تو اي نشسته در دلم ، تو اي خداي لعنتي
سید فرهاد توحیدی
امروز میخواستم یه شعر دیگه بذارم اصلا یه مدل دیگه شاید یه طرح نوشته ی بلنداما نشد.البته جناب آیت الله مانی(روحی فداه)امر فرمودند شعری که ایشون در نامه ای مهر وموم شده برای شخص بنده ارسال نمودند رو بذارم که ما چون از یه فقیه دیگه تقلید میکنیم امر ایشون برامون مسجل نشد و شعر خودمون رو میذاریم اما شعر حاج آقارو نیز در اولین کامنت ،خود بنده برای حضار قرائت خواهم کرد.اما چی شد که ما این شعر خودمون رو گذاشتیم و اون یکی رو نذاشتیم و اصلا شعر حاج آقا کار نشد بماند فقط بگم که این پست خیلی تغیرات داشت تا حدی که به طرح نوشته اش هم رحمی نشد و در زیر تیغ تیز خودسانسوری قرار گرفت واسه خاطر بعضی ها که دلشون نگیره و فکرای چپندر قیچی نکنن.به هر حال مارا به خاطر این حرکت ناپسند ببخشید اما چه کنیم که اسلام دست و پای مارا شدیدا بسته.
زیاده گویی نمیکنم برید شعر بخونید کیف کنید مارو هم دعا کنید که هر هفته واستون شعر میذاریم تا شمارو حالی به حولی کنیم
آدم ساده
شب پاییزی
تنها به نام،بلند و دیرگذر است
ما هنوز
گرم تماشای یکدیگریم و سپیده
سر زده است...
از : انونو کوماچی
ترجمه : عباس صفاری
به سینه می زندم سر، دلی که کرده هوایت
دلی که کرده هوای کرشمههای صدایت
نه یوسفم، نه سیاوش، به نفس کشتن و پرهیز
که آورد دلم ای دوست! تاب وسوسههایت
ترا ز جرگهی انبوه خاطرات قدیمی
برون کشیدهام و دل نهادهام به صفایت
تو سخت و دیر به دست آمدی مرا و عجب نیست
نمیکنم اگر ای دوست، سهل و زود ، رهایت
گره به کار من افتاده است از غم غربت
کجاست چابکی دستهای عقدهگشایت؟
به کبر شعر مَبینم که تکیه داده به افلاک
به خاکساری دل بین که سر نهاده به پایت
"دلم گرفته برایت" زبان سادهی عشق است
سلیس و ساده بگویم: دلم گرفته برایت!
حسین منزوی
آفتابگردان خانه ام
روزهاي ابري هم
باز مي شود...
خدا حفظت کند !
احسان پرسا
درخت بود و تو بودی و باد، سرگردان
میان دفتر باران، مداد سرگردان
تو را كشید و مرا آفتابگردانت
میان حوصله گیج باد سرگردان
همیشه اول هر قصه آن یكی كه نبود
نه باد بود و نه تا بامداد سرگردان
و آن یكی همه ی بود قصه بود و در او
هزار و یك شب و صد شهرزاد سرگردان
تمام قصه همین بود راست می گفتی :
تو باد بودی و من در مباد سرگردان
جهان تب زده، انسان عصر یخ بندان
و من میان تب و انجماد سر گردان
ستاره ها همه شومند و ماه خسته من
میان یك شب بی اعتماد سر گردان
مرا مراد تویی گرچه بر ضریح تو هست
هزار آینه ی نا مراد سرگردان
نماد نام تو بود و نماد ناله من
هزار ناله در این یك نماد سر گردان
................................................
................................................
درخت كوچك تنها به باد عاشق بود
و باد
بی سرو سامان
و باد
سر گردان
تمام قصه همین بود، راست می گفتی !
محمد حسین بهرامیان
پ.ن:"والیوم های نشسته" به روز شد.